|
#1
| ||||
| ||||
| Bir sağa bir sola sallanan sandalın en ucuna oturup, karşında duran uçsuz bucaksız denizi izliyor, kıyıya çarparak oluşturduğu, kulaklara çok tatlı bir tını bırakan melodiyi dinliyorsun. Kafandaki düşünceleri bu karşındaki tarihi zor olan manzarayla paylaşıyorsun. Paylaşıyorsun paylaşmasına ama yinede bir çözüm bulamıyorsun. Denizin verdiği huzur içindekileri dışarıya atmanı engelliyor sanki. Oysa bu güzel manzara insana mutluluk vermeli değil mi? Sen, her şeye sahip olan o insanların, olgunlaştırdığı bir meyvesin. Sen, "her şeye sahip olanların meyvesisin" ama kendini öyle hisseden birsi değilsin. Kendini terk edilmiş, yalnız hissedenlerdensin. Yani "hiçbir şeyi olmayanlardansın." Karanlık ve kapısı kilitli olan bir odanın içine hapsolmuş, odanın içinde kapının anahtarını arıyorsun. Sen öylesin işte... Umutsuzluk kampına adını yazdırmışsın. Bütün umutların, hayallerin kaybolmuş. Bunlarla beraber bütün inancında. Daha yaşaman gerektiğini düşündüğün için yaşamaya devam ediyorsun. Umudun yok ama yine de yaşıyorsun. Son treni kaçırmış olsa bile yinede banka oturup treni bekleyen birisi gibi. Umudun belki yok. Ama düşüncelerin var. Hayata karşı , yaşamaya karşı düşüncelerin. Seni hala ayakta tutan düşüncelerin var. İşte karşındaki manzaraya bunları haykırıyorsun. Sessiz çığlıklarınla. O da sana hafif bir rüzgar ile cevap veriyor. Saçlarını okşuyor. Umutsuzluğunu dolduruyor. Gözlerini kapayıp onun bu tatlı sevgisine veriyorsun kendini, bütün bir vücudunu. Gözlerini açtığında koskoca bir okyanusun ortasında buluyorsun kendini, bu minik sandal ile birlikte. Korkuyorsun. Öyle çok korkuyorsun ki, deli gibi etrafına bakıyorsun. Gözlerin bir kara parçası görmeyi "umut" ediyor. Duruyorsun. Çünkü sen "umutsuzlar kampı" na üye idin. Anlıyorsun. Rüzgar sana umut etmekten "ümidini kesme" demek istiyordu aslında. Verdiği cevap buydu işte. Sessiz çığlıklarınla içindekilerini döktüğün, düşüncelerini açtığın rüzgar, sana cevap vermişti. Mutlu oluyorsun, çünkü içindeki düşüncelerinin cevabını alabilmiştin en sonunda. Ve gülümsüyorsun. Belki de ilk defa bu kadar içten gülümsüyordu dudakların. Umutluluğa gülümsüyordu dudakların. Tekrar aynı yere oturuyorsun ve ellerinle suyu yararak ilerlemeye çalışıyorsun, bu kocaman okyanusun içinde. İçinde bir umut var. Bir kara göreceğine dair, umut. Ve hiç bir şey boşa gitmiyor. Karşında görebileceğin en güzel kara parçasını görüyorsun. Oraya doğru ilerliyorsun. Bu sırada rüzgar da tekrar saçlarını okşuyor senin. " Onun sözünü dinlediğin için." Artık seni umutsuzluğa iten şeylerden uzaklaşmış, umut dolu olan bir karaya gelmiştin. Mutlu ve umutluydun. Eskiden bir arada düşünemediğin iki duyguyu artık içinde barındıracak bir yer bulmuştun. ' Nihayet. ' -Aslında anlatmak istediğim, herşey için çabalamamız gerektiği. Umudumuzu kesmek yerine çabalamak. Kolaya kaçmamak.- ![]() Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz… Bu gece kimse bizi durduramaz. Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz. Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz. Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik, Ve tekrar ölüye döndük. Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha, Daha güçlü, Fethedip yolumuza devam ediyoruz! (Evil Has No Boundaries) |
|
#2
| ||||
| ||||
| kötü başlayıp iyi bitirmek beni anlatmışsın sanki neyse çok çok güzel olmuşa kalbine sağlık harikasın sen ![]() BARIS SAVASLA KAZANILIR;SAVAS OLMADAN BARIS OLMAZKI EGER GÜLMEK ISTIYORSAN KADERIN TUZAGINA DÜSMEDEN ONA TUZAK KUR KONUSURKEN DIKKAT ET,AGZINDAKI SILAH KALBINI VURMASIN(DILIN) |
|
#3
| ||||
| ||||
| süper... paylaşım için teşekkürler |
|
#4
| ||||
| ||||
| Ve gülümsüyorsun. Belki de ilk defa bu kadar içten gülümsüyordu dudakların. Umutluluğa gülümsüyordu dudakların. Son zamanlarda ihtiyacım var buna sanırım.. Sağol balım ![]() Edit: Paylaşım için saollll ![]() Let me be self dead and gone. So far away from life. Close my eyes, hold me tight. And bury me deep inside your heart, All I ever wanted was you, my love... |
|
#5
| ||||
| ||||
| Umutsuzluk kampına adını yazdırmışsın. Bütün umutların, hayallerin kaybolmuş. Bunlarla beraber bütün inancında. Daha yaşaman gerektiğini düşündüğün için yaşamaya devam ediyorsun. Umudun yok ama yine de yaşıyorsun. Son treni kaçırmış olsa bile yinede banka oturup treni bekleyen birisi gibi. Umudun belki yok. Ama düşüncelerin var. Hayata karşı , yaşamaya karşı düşüncelerin. Seni hala ayakta tutan düşüncelerin var. süper olmşş yaa Yüreğine Sağlıkkkkk yaaa ... çok güsel ![]() Yapacak Hiç ßir $éy Yok Gitmék İstédi Gitti Hém AnLıyorum Hém Çok Acı Ték TarafLı ßİTTi,, ...Gébériyorum " A$k'mdan " KaLmadı ßéndé Gururdan éSér... ßa$ka ßir İnsan Kar$ımdaki,,Deği$méz DiyénLéré Müjdé,, Çok Sévén ßöyLé Gidér miydi,,Müjdé Her$ey Bitti... |
![]() |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
| |
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| Parça Tesirli Sancılar Düşüyor Kalbime | GamseL' | Aşk Bölümü | 1 | 26-06-2008 08:32 PM |
| Klasik Müzikle İlgili Terimler | horrorpheliac | Klasik & Soul & Jazz | 1 | 11-03-2008 07:02 PM |
| parça parça | MacerAranıR | Canım Sıkılıyor | 5 | 30-11-2007 01:50 AM |
| ♥ Döküleceğim Parça Parça ♥ | GhostSoldier | Aşk Bölümü | 3 | 09-10-2007 04:30 PM |