Veda zamanı

Göç zamanı geldi
Sonbahar çalıyor kapıyı inatla
Ben ruhumu yazın sıcağıyla henüz ısıtmışken
Kabus gibi esiyor rüzgar iliklerime
Ve ürpertiyor yüreğimi en hassas yerinden

Terk edilmelerin zamanı geldi
Hışırtılarını duyuyorum bahçemde
Sararmış kavrulmuş yapraklar örtüyor yollarımı
Ben hala içimde arta kalan yazı yaşıyorum.

Anlıyorum şimdi artık veda zamanı
Geride kalanlara son bir bakış
Son bir hatırlayış yaşanmış onca anıları
Ve önüne dönmek tekrar, boynun eğik
Acıyla karışık hüzün kıvrımları anlında
İnceden bir iç çekiş sitemle dolu son bir kez