Hindistan’ın batı kıyısında yeralan Goa 60’lardan bu yana her dönem uzak bir gerçek, yakın bir mit oldu. Önceleri Hindu ve Müslümanların elinde olan bölge 60’lara kadar, 450 yıl boyunca Portekiz sömürgesi altındaydı. Çağlar boyunca farklı medeniyetler kendi kültürlerini bu topraklarla harmanladı ve Goa oldukça ilginç bir yer haline geldi. Kuzey yarımkürede soğuk ve yağışlı geçen Ekim ve mart ayları arası, Goa’da musonların dindiği kuru ve sıcak mevsim. Birbirinden güzel plajlar, hoşgörülü bir halk, ucuz yaşam şartları, üstüne üstlük bir de marihuananın legal olması 60’lardan itibaren hippie gençliğini Goa’ya çekmeye başladı. 70’lerin ortasında Amerikan baskısıyla marihuana yasaklansa da mistik Goa’da oluşan büyülü ortam, yıllar boyunca her jenerasyondan kaybolmaya (ya da varolmaya) çalışan gençlerin cennet anlayışının karşılığı oldu. Goa’ya gelen ilk batılı gençler olan Sekiz Parmak Eddie ve arkadaşlarının hikayeleri yıllarca dilden dile dolaştı. 60’lar boyunca Goa hippie hareketine, rock ve özellikle de psikadelik rock kültürüne sahne oldu.

Goatrance’in öncülerinden Dj Fred Disco’nun anlattığına göre 80’lerde Goa’da hala The Doors, Neil Young, Grateful Dead, Pink Floyd gibi rock grupları dinleniyordu. İlk dolunay partilerini gerçekleştiren bir diğer öncü Goa Dj’i olan Goa Gil de 70’lerden beri Goa’da takılıyordu, fakat artık aynı müzikleri dinlemekten sıkılmıştı. Dünya ve müzik değişiyor, Goa ise bu değişimin gerisinde kalıyordu. Bu dönemde Dj Goa Gil; Nitzer Ebb, Front 242, Frontline Assembly gibi Electronic Body Music örneklerini Goa’ya getirdi ve bu tür Goatrance’inoluşumunda önemli rol oynadı. Birçok ülkeden insanın biraraya geldiği Goa’da gezginler arasında müzikal anlamda da sürekli bir alışveriş ve etkileşim sözkonusuydu. Bölgede ağırlıklı olarak x kullanıldığından, çoğu asite meyilli olan gezginler doğal olarak dünya üzerinde mevcut en tuhaf müzikleri de yanlarında getiriyorlardı. EBM’in yanısıra Goatrance, Trance ve x House gibi müzikal kaynaklardan beslendi ve Goa mistisizmini taşıyan bir Trance soundu ortaya çıktı. x House’a özgü 303 davul makinalarının analog cızırtıları Goa’nın belirleyici özelliklerinden biri. 4/4’lük beat ise Goatrance’te diğer türlere göre daha derinlerden geliyor ve bitmek bilmeyen 303 melodileri 16’lık ve 32’lik ölçülerde değişiyor, evriliyor. Hızı 120 ila 160 bpm arasında değişen Goatrance parçaları çoğunlukla 135 bpm civarında dolaşıyor. Diğer türlerden farklı olarak oldukça uzun süren 8-10 dakikalık parçalar belirgin bir öyküye; giriş, gelişme ve sonuç şeklinde ilerleyen bir yapıya sahip. Bu da Goatrance dinleme deneyimine farklı bir boyut, türün dj’lerine de şamanik bir özellik kazandırıyor.

Şarkılara yansıyan şamanik yapı Goatrance’in dinlenecek değil de tecrübe edilecek bir müzik olmasından kaynaklanıyor. Goatrance, Goa sahilinde yapılan meşhur ravelerde ortaya çıkmış ve gelişmiş bir tür. Geceyarısı başlayıp günlerce süren partiler bu müziğin içeriğini oluşturuyor denebilir. Elektronik dans müziğinin geliştiği diğer bölgelerin aksine Goa’da exstacy’den çok x tercih edilmesi de bu müziği farklı bir yöne sokmuş ve doğanın içinde toplu halde yaşanan psikadelik bir deneyimin aracı haline getirmiş. Goa partilerinde farklı uluslardan gelen insanlar kabile ruhuyla birleşiyor ve ortak bir yolculuğun parçası haline geliyor. Diğer ülkelerdeki ticari ravelerin aksine bu partilerde çoğu gezginlerden oluşan topluluk şık ve parlak değil. Aksine çamurlu, dökük ama son derece renkli. Goatrance partileri okyanusun ve muson ormanlarının kıyısındaki gençlerin, teknolojinin cızırtılarıyla açılan bir yolda ilerlediği kollektif bir meditasyon, bir pagan ritüeli. Goatrance etrafında oluşan parti kültürü görsel anlamda da oldukça zengin. Üçüncü jenerasyon tech-hippilerin organize ettiği bu partilerde Hint, Maori, Aborijin ve Kızılderili kültürleri, ravelerin fosforlu ve plastik imgeleriye birleşiyor.