Görünmüyorum sanırım,
Sesim duyulmuyor gibi,
heyecanım, duygularım, Aşkım..

Anlaşılmıyor gibiyim, net değilmiyim yoksa..
Ah silahımın dili olsada konuşsa..
En ürkütücü vakitlerde sarıldığım cesaretim yok ki şimdi..
Yok ki coşayım bir kez daha, coşupta
çaksınlar yere.!!
Derin nefesler alıyorum bu aralar.
Dağları aşmak için bekledim birazda.
Elbet bir gün o vakit gelecek demiştim ya.
Geldi işte o vakit..
O zaman bende geliyorum.
Yüzümü gülümsetenlere mükafat,
canımı sıkanlara ise... Neyse..
Az kalmıştı ya.. Bitti!
Bende inanmıyorum evet..
Hiç bir şeye inanmadığım için di işte..
Bunca zaman oluşan bütün sıkıntılar inanmadığım içindi..
Ve yine haklı çıktım, Sonuç dediklerim çıktı...?

Her şeyin önemlisi SÖZ..

Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz…
Bu gece kimse bizi durduramaz.
Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz.
Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz.
Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik,
Ve tekrar ölüye döndük.
Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha,
Daha güçlü,
Fethedip yolumuza devam ediyoruz!
(Evil Has No Boundaries)