| En güzel yerinde bitiriyorum hikayeyi...
Mutlu bir son olmayacak çünkü
Kesin olmanın keskinliği içinde
Yara alı p kanayacagım bir süre ..
Alışmanın unutkan geçmişinde
Zamanla anlamını yitirecek hatıralar
Paslanacaklar daha sonra
Rutubete maruz bırakılmış çekmecelerdeki
Kullanılmayan bıçaklar gibi...
Köreleceğiz hatta ...
Sen bana, ben sana ...
Verilmeyen sözler
geleceği olmayan hayalimizde
hep askıda kaldı ..
Kalabalık etmedi dudaklarımızda
Gerçege hep bir adım uzak yaşadık çünkü...
Sınırlarımızı hep bildik
Sanki adımlarımız prangalı esirlerdik
En güzel yerinde bitiriyorum hikayeyi ...
Hikayemizi...
Mutlu bir son olmayacak çünkü...
Daha fazla tükenmeden,
birşekilde kirlenmeden yüreğimizde
Gidiyorum ...
Mutlu edecegim yoklugunu.. eskiden yokluğundaki gözyaşlarımı varlığının hayaliyle dindirirdim. Şimdi varlığının acısını yokluğunun gerçeğiyle dahi söndüremem. Uzaklaştıkca açtığın yaraları yakınlaştıkça kanattığını bir bilsen..! |