Derin derin çekiyorum ciğerlerime seni. Her nefeste sana biraz daha yaklaşıyorum.
Bıraktığın t-shirtle uyuyorum her gece sanki sen yanımdaymışçasına. Bir de konuşuyorum onunla biliyor musun ?
Aşkım diyorum, sımsıkı sarıl bana diyorum. Ama o öylece duruyor. Ses yok, seda yok, tepki yok.
Deliriyor muyum ne ?
Nesnelerle konuşmaya başladım. Ama onu sen bıraktın, senin hatıran. Kokun var üzerinde. Sen varsın içinde.
Konuşmasan da ben ne anlatmak istediğini anlıyorum. Ne de olsa aynı şeyleri hissediyoruz seninle.
Hakkını veriyoruz şuanda aşkın. Hasretini çekiyoruz. Daha çok bağlanıyoruz, belki zaman zaman ağlıyoruz. Ama çok seviyoruz.
Dakikalar geçiyor, öylece duruyorsun hala. Dayanamıyorum sarılıyorum sonra..
Şarkı çalıyor radyoda ve diyor ki: “Hiçbirşeyim yok senden başka, yani ölesiye zenginim..”
O anda anlıyorum ki servetlerin en büyüğüne, en değerlisine sahibim.
Bir kez daha şükrediyorum Allah’a ve dua ediyorum. Seni bana, beni sana bağışlasın diye yalvarıyorum.
Gözlerimden uyku akıyor ama gözlerimi bir saniye bile ayıramıyorum resminden. Yüzümde hep aynı tebessümle dakikalarca izliyorum seni.
Sonra gözlerim yanıyor ve dayanılmaz acıyla birlikte yaşlar gelmeye başlıyor.
O zaman bir daha sarılıyorum sana. Bu sefer sen de bana sarılıyorsun ve öylece uyuyakalıyoruz.
Biliyorum geleceksin ve ben sana sımsıkı sarılıp kokunu derin derin içime çekeceğim son nefesimi çeker gibi.
İşte o zaman kainatta ne kadar melek varsa hepsi şahit olacaklar aşkımıza ve belki ağlayacaklar sevgimizin büyüklüğüne.
En güzel sihirlerini salacaklar üzerimize ve derin maviliklere doğru yol alacağız seninle,
hep birlikte...