Hiç hafızanızı silmeyi denediniz mi? Yaşadıklarınızı bir yana atıp yepyeni bir yaşam kurmayı? Peki ya onca yaşanmışlığın üzerine yepyeni bir hayat yaşamak ne kadar kolay olabilir ki? Hayır hayır; ikinci bir bahar değil ikinci bir yaşam sözünü ettiğim..
Kim cesaret edebilir ki buna" diyerek başlayan beylik cümleler değil, düpedüz yenilginin itirafı bu. Ezile ezile, hırpalana hırpalana bir yenilgi üstelik...
Gece sona ererken ve her yer sessizliğe ve karanlığa bürünmüşken, radyoya uzanır eliniz. Kim bilir ne kadar uzun zaman olmuştur, o sihirli kutudan çıkan melodilere ruhunuzu teslim etmeyişiniz...
Her çalan şarkıda siz varsınızdır, size dair anıların söyleniyor olmasına önce gülümser, kadehinizdeki zehri yavaşça yudumlarsınız...
Yorgunsunuzdur, omuzlarınızda ise taşıyamayacağınız kadar yük hala duruyordur. Kendinizi olduğunuzdan da yaşlı hissedersiniz o an. Direnmeye çalışsanız da o güçsüz omuzlarınızın çöktüğünü hissedersiniz...
Üstelik sizi hizaya sokmaya çalışanlara, gücünüzün üzerinde gayretle hayata tutunmaya mecbur edenlere isyan edersiniz...
Gülümsersiniz önce ve ardından şiddetli bir isyan yaşarsınız tüm benliğinizde. Damarlarınızda kan daha bir şiddetli akar. Sesinizin çıktığı kadar bağırıp isyan etmek istersiniz...
Her yanınız çevrelenmiştir, hareket edemez halde olduğunuzu düşünürsünüz. Onca emek, onca isyan, son bir çaba ile tırnaklarınızı geçirdiğiniz hayatın elinizden kayıp gittiğini fark edersiniz. Bildiğiniz tüm küfürleri sıralarsınız ard arda...
Belki bir sihirli el, belki de korkularınız, ya da güçsüzlüğünüz engeller sizi. Dilinizin ucuna kadar gelen kelimeleri yutarsınız. Yutkunursunuz güçsüzlüğünüze...
Kendi kendinize verdiğiniz sözlerin, gururla kurduğunuz cümlelerin hiç birinin anlamı yoktur. Telefonunuza uzanır elleriniz. Defterden dildiğiniz ama aklınızdan silemediğiniz numaraları tuşlarsınız tek tek telefonunuzda...
son numarada ekranda çıkmıştır. "Nasıl ve ne zaman istiyorsan öyle ve o zaman yaşa" ...
Belki de şimdi yapmalız. Şu anda. Hemen yapmalıyız. Ya da becerebiliyorsak unutmalıyız. Hayır hayır; ikinci bir bahar değil ikinci bir yaşam sözünü ettiğim. Belki de yaşarız. Kim bilebilir ki?..

Dedim ya; Olmadı, olmuyor, olmayacak...

Beğeninize sunuyorum. Sevgiyle....

Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...

Teşekkürler Kalimero...
Sana sürekli yazdıklarını yayınla derdim hatırlarsan, biliyordum çünkü hepsinin böyle güzel şeyler olacağını. Benim yorumumun değeri nedir bilinmez lakin az buçuk yazan bir yazar bozuntusu olarak ben çok beğendim, öyle şeyleri yazmak herkesin harcı değil, ellerine sağlık...
Devamını bekliyorum, aslında biz erenle (greenpain) ortak yazılar hazırladık, seninle de böyle bir çalışma yapmak isterdim, gerçi eren kıskanır Neyse, sağol tekrar.
Bir kalem iyiyse eğer susması ayıptır ve kayıptır. Okuyacaklar olan içinse haksızlık, haksızlık etme bize, bekliyorum yazılarını...
Kolay gelsin...

Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...

'sussaM yalnızlık, konuşsaM ayrılık, dönseM yıkılış, dönmeseM yok oluş.. şimdi ben susuyoruM, yalnızlığa talip.. seNde sus bana sus ki, bir daha ölmeyeyiM..'

" вїя đΰ$'τΰм... кıяıŁđıм!!! "

Sén A$ksız Géçén Dünü'M ,,
Sén Ya$anMamı$ ßugünüm Vé
TakvimLérdé békLéyén ya$anacak YaRını'M'sıN..!

Git GamzéLéRi YağmuR KoKan YaRiM,,

ßén gittiğiN YérLéRdé yağMuRunuM.!

SériN, ısLatan aMa ü$ütMéyén...

●● «3 [ย] ๓ยtรยz קгєภรєร «3 ●●

Sorunu da cevaplayayım; çünkü burası "yazıyorum" bölümü Sırf bu yüzden
Begüm teşekkür ederim...

Teşekkürler yorumlarınız için.

Haklıydın Hep Sen, Acılar Bedava
Mecburduk Hep Uzaktan Bakmaya
Çok Yorgunum Ben Eski Bir Saat Gibi
Hırpalandım İstanbul Gibi...