Arkadaşlar edebiyatla ne kadar ilgili tartışılır ama içinden çıkarılacak onlarca dersin olduğunu düşündüğüm bu yazının buraya yakışacağını düşündüm, buyrun;


"Hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne... Günün karanlık saatlerine.... Ara sıra kopsa da fırtınalara.... Birgün boğulacağımız denizlere... Eski günlere... Neler olacağını bilmesek de geleceğe... Ve kötülüklerle dolu olsa da tarihe... Tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara... Donkişotlara... ateş hırsızlarına... Ernesto Che Guevara'ya... Yollara... Yolculuklara... Sevgililere... Sevişmelere... Sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara... Üşürken ısınmalara... Herşeyden sıcak annelere, babalara... Ve TADINI TÜM BUNLARDAN ALAN şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz...
Kötü şeyler gördük... Kendi dilini, kendi kültürünü, KENDİSİNİ kaybeden insanlar, topluluklar gördük... Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük... Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük...
Biz de öldük...
Ama herşeye rağmen yeryüzünde şarkılar söyledik...
TEŞEKKÜRLER DÜNYA!...."

KAZIM KOYUNCU....

dostum gerçekten güsel bi paylaşım olmuş tşk... HERŞEYE RAĞMEN TEŞEKKÜRLER DÜNYAAA....

teşekkürler

gittim işte! bensiz mutlu ol...ve hepte öyle kal.

kazım koyuncu...unutulamaz ki..teşekkürler yazı için viya

"Uluslar, egemenliklerini geçici bile olsa, bırakacağı meclislere dahi gereğinden fazla inanmamalı ve güvenmemelidir. Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir ve bu despotluk bireysel despotluktan daha tehlikeli olabilir. Meclislerin öyle kararları olabilir ki, bu kararlar ulusun yaşamına giderilmesi olanaklı olmayan zararlar verebilir."

hayat bize ne yaparsa yapsın güzeldirsaol dostum

"Rüzgar ne kadar sert eserse essin kayadan alıp götüreceği tozdur"
Silgi kullanmadan çizgi çizme sanatına HAYAT denir....

ArkaSokaK KARTALLARI

hep böyle değil miydi zaten?
yaşamak en güzel oyunmuştu, o yaşlarımı süper marıo yedi.
tenimi kızartan güneşten, terimden, meşin toptan kaçtım, o gün sayılı dizimin geri kalan iziydi.
bu hiç bişi biliyosun.
beni ağlak yapan hadiselere güldüğüm, beni güldüren hallerimeyse ağladığım bir günde değil miyim sanki.
yaşamak en büyük iş. ama sadece yaşamak. mühim olansa, geri dönüp bakabileceğin bir beyni korumak ve baktıkça anlamak. neyi anlamak mı... yaşadığını.
yaşadığımı anladıkça, yaşamayı öğrendiğimi hissediyorum.
paylaşım için teşekkürler.
kolay gelsin.
not: görüyorsun ki 1000 yıl geçmesine rağmen burası melankolya.

'sussaM yalnızlık, konuşsaM ayrılık, dönseM yıkılış, dönmeseM yok oluş.. şimdi ben susuyoruM, yalnızlığa talip.. seNde sus bana sus ki, bir daha ölmeyeyiM..'

" вїя đΰ$'τΰм... кıяıŁđıм!!! "

Sén A$ksız Géçén Dünü'M ,,
Sén Ya$anMamı$ ßugünüm Vé
TakvimLérdé békLéyén ya$anacak YaRını'M'sıN..!

Git GamzéLéRi YağmuR KoKan YaRiM,,

ßén gittiğiN YérLéRdé yağMuRunuM.!

SériN, ısLatan aMa ü$ütMéyén...

●● «3 [ย] ๓ยtรยz קгєภรєร «3 ●●

Beğenmenize sevindim, tekrar tekrar okuduğum bir yazısıdır, gerçekten çok güzel anlamlar taşıyor bence, sağolun...