kaç zamandır yüzüm traşlı..gözlerim şafak bekledim...
uzarken ellerim,kulağım kirişte...
ölümü özledim anne......yaşamak isterken delice.....!

ah verebilseydim keşke...
yüreği avucunda koşan herbir anneye...
tepeden tırnağa oğula ve kıza kesmiş bir ülkeye armağan.....
düşlerimle sınırsız,diretmişliğimle genç..şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma...
usulca açıverdi yanağımda tomurcuk...
pir sultan'ı düşün anne,şeyh bedrettin'i,börklüce'yi,torlak kemali...
insanları düşün anne....
düşün ki yüreğin sallansın...
düşün ki o an..
güneşli güsel günlere inan mutlu bi yusufçuk havalansın...

yani benim güsel annem..
alaşafağında ülkemin yıldızı uçurmak varken..oturup yıldızlar içinde..
kendi buruk kanımı içitim...
ne garip duyugu şu "ölmek".......
öptüğüm kızlar geliyor aklıma...bir açıklaması vardır elbet giderken darağacına....

geride
masa üstünde boynu bükük kaldı kağıt kalem....
bağışla benim güsel annem...
oğul tadında bir mektup yazamadım diye kızma bana...
elleri değsin istemedim...gözleri değsin istemedim....
ağlayıp koklıyacaktın..
belki bi ömüür taşıyacaktın koynunda..

yaşamak ağrısı asaıldı boynuma....
oysa türküğ tadında yaşamak isterdim anne...

"ölmek" ne garip şey anne...
bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı..
sedef kakmalı bir kutu içinde vermek iiteridm çocukların ellerine..ç
soora...
soora benim güsel annem..
damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza....

gecenin kıyısında durmuşum...kefenin cebi yok..
koynuma yıldız doldurmuşum...
koşun çocuklar koşun..
sabah üstüme üstüme...

kısacası güsel annem.....
bir çiçeği dünürken ürpermek yok...
gülmek,umut etmek,öslemek...
ya da mektup beklemek...
gözleri yatırıp ıraklara....

"ölmek ne garipşey anne....
artık duvarları kanatırcasına tırnağımla...
şaşkın,umutlu şiirler yazamıyacağım...
mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamıyacağım...
baba olamıyacağım örneğin...
toprak olmak ne garip şey anne.....

"ölmek" ne garip şey annee.....
uçurumlar ki sende büyür...
dağdır ki sende göçer...
ben yaprak derim çiçek derim,,çam diplerini açmış kanatlarını kozalak derim....
gül yanaklı çocuğa benzerim...
yine de
oğlunu yitirmek ne garip şey anne....

her kavgada ölen benim...bayrak tutan çarpışan..
her kadın toprağı tırnaklıyarak doğurur benii...
özlem benim..,kevga benim..,aşk benim............
bekle beni anne
bir sabah çıkagelirim...
bi,r sanah anne bir sabah..
acını süpürmek için açtığında kapını......
adı başka,sesi başka nice yaşıtım
koynunda çiçekler...
çiçekler içinde bir ülke getiriler...

Ölüm kapıyı çaldı anne
Belki seni özledim
Belki de en çok ölümü.
Ölüm kapıyı çaldı anne,
Şeytan bile terk eyledi beni azabıma
Daha doğumumda ararken baki sevgiyi
Yolumu kaybettim anne.

Senide aramış olabilirim sevgi diye
Hasret’i de,
Ölüm kapıyı çaldı anne.
Ölüm kapıyı çaldı…

Öfkem vuslata hakim şimdi.
Seni de özlemiş olabilirim
Beşik kertmem Hasret’i
Ve hatta ölümü.
En çokta ölümü özlemiş olabilirim anne.

Düş adasına ve düş kırıklıklarına giden gemide
Şimdi sensizim
Doğduğum günü hatırlıyor musun?
Ya da unutalı çok mu oldu?
Çok mu oldu doğduğum günü unutalı anne?

Yalnızlığa giden bir gemide sahipsizim şimdi.
Sahipsizim anne.
Sen de yoksun, Hasret de.
Bir seven bile yok yanıbaşımda anne
Dokunan saçlarıma pamuk elleri ile.

Ölüm kapıyı çaldı…
Nefessiz kalmak nasıl bir şey böyle anne
Soluk alamamak.
Azrail’in ellerine gitmek, gitmek ve dönmek
Ve bir daha gideceğini bildiğin halde.
Ölümün elinden dönmek…

Ölüm kapıyı çaldı,
Ölmek nasıl bir şey anne.
Nefessiz kalmak nasıl bir şey böyle.
Hasret diye çarpan kalbimin susması

Vuslata öfke
Nefretin küllerini yeni bir yangına saklamak
Ölmek değil mi anne?
Ölmek böyle değilse
Ve öfkenin vuslatını beklediğin halde
Ölmek nasıl bir şey anne?

İçimde adı olmayan bir yer acıyor anne
Ölüm kapıyı çaldı Hasret’im hala yok ortada
Gittiler sevdiğini söyleyenler birer ikişer anne
Gittiler hain kediler, gittiler anne…

Masal perisi niye hiç çalmadı kapıyı.?
Neden bu bir rüya uyan ademoğlu demiyor?
Masal perisi neden kabustan uyandırmıyor beni anne?

Bu defa ölmeden yani, birileri beni sevse, yıkılır mı cihan anne
Yıkılır mı cihan sevenin üzerine.

Ölüm kapıyı çaldı anne,
Belki seni özledim
Belki de en çok ölümü.
Hasret’i de özlemiş olabilirim.
İhtimal dahilinde…

Ölüm kapıyı çaldı anne.
Ölüm kapıyı çaldı…
Postacı gibi iki kere…

Ben doğmamış çocuklara don diktim
Yeni umutlar besledim anne
Ölüm gelmeyecek sandım
Zeynep ile top oynamayı vaat ettim anne.

Mutluluk neden hiç çalmadı kapıyı anne
Ya seni özledim, ya hasreti ya da ölümü…
Zeynep’i de özlemiş olabilirim.
İhtimal dahilinde…

Ölüm kapıyı çaldı
Ve bu bir şiir değil yalnızlığa yazılmış,
Sana ya da Hasret'e ya da ölüme hele.
İsyanlara ezgidir anne.
Ben ölümü özledim
Bu ölüme ezgidir artık anne