|
#1
| |||
| |||
![]() sendin hayattaki tek çarem, sendin benim umudum, sendin dört duvar arasında ışığım,aşkım,mutluluğum... ve şimdi yine sensizlikten yakınıyorum, yine sensizliğe meydan okumaya çalışıyorum... bu gece yenilmeyeceğim sana yalnızlık, sabah kalktığımda yatağım ıslak, bedenim yorgun olmayacak desem de, olmuyor,yapamıyorum! benim içimde fırtınalar koparkken hergece, senin elin nasıl değer başka bir ele? nasıl bakarsın başka gözlere,nasıl rahat uyursun??? hiç düşünmez misin geride ne yıkıntılar bıraktın... işte ben,benim o yıkıntı... bir umut ölüme beş kala yetişirsin desem de, her an bir imkansızı düşünsem de,umut dünyası işte... bak yine ağlıyorum, kıyamazdın sen bana,kıyamazdık tek bir damla gözyaşıma, hadi,hadi çık gel yanıma. bu viran olmuş kalbim için beş dakika sonra çok geç olabilirr.... //alıntı\\ |
|
#2
| |||
| |||
| çok güsel cnm eline sağlık |
|
#3
| ||||
| ||||
| güzelmiş 5dakika sonra cok gec olabilir hersey.önemli olan ölmek deil son nefesinde sevdiginin gözlerini görebilmektir. |
|
#4
| |||
| |||
| çok güzel yazmışsın...eline ve yüreğine sağlık...kalemin güzel değmiş satırlara... belki yürek çoktan göçüp gitmişdir mechullere geride ise bir yığın yadigar satırlar |
|
#5
| ||||
| ||||
| çok güzelmiş saol |