Gidilecek yer değil.

Bilinmeze yolculuktur mutluluk.

Hazine gibi yaşamalı her anı.
Keşkeler olmamalı.

Kışı,baharı,yazı.
Ve ölümü beklemekten vazgeç.

Unutma,
zaman beklemez hiç kimseyi.

Vazgeçtim...

Başka bir koku karışmış
teninin kokusuna.
Kendin gibi kokmuyorsun.

Anlamıyorum,
anlayamıyorum,
anlasamda,
anlamasamda,
anlaşılıyor...

Artık masum değilsin.
Hemde hiç değilsin...

Yürekten söylenen bu dizeler
gitmek istediğim yere götüren dostlarım gibi.
Gitmek istediğim yerde
bulmak istediğim biri var.
Pazartesilere özlemim ondandır
birgün bulamazsam orada seni
korkum, telaşım
hep bundandır.
Orada ol
bahar yüzlü kadın
Bugun pazartesi ve sen yoksun...

Usulca ortaya çıkıyor arsız köpekler.
Keskin bir kokuyu
burun deliklerinden haber alarak
toplandılar sürü sürü.
Kokunun çevresinde dolanıyorlar
çılgınca
ve korkusuz.
Kulakları tetikte
köpürüyor ağızları
salyaları akıyor
kabarıyor iştahları.
Yüzlerinde alaycı bir gülümseme.
Yırtıyor puslu-geceyi sahte haykırışları.
Ayak seslerinde yalan-dolan.
Kimseye acımadılar bir an.
Ve sonunda amaçlarına ulaştılar
kahkahalar atarak uzaklaştılar
sokakların köpekleri
sokak köpekleri.

Köpekler sokakların
sokak köpeklerin.

''Ayrılığın kırbacını sırtına yedinmi hiç? ''

Aydınlık sulardan karanlık sulara yol alan,
aşkın kutsal denizinde batıp çıkan,
fırtınalara ayak direyen köhne bir teknede,
forsa gibiyim.

Özgür bir şimşek düştü
karanlığın derinliklerinden
teknenin güvertesine,
bir kucak karanfil gibi.

Kokusu vurdu
terden ıslanmış
yorgun bedenime.

Katık oldu,
kimseyle paylaşmadığım
hasret sofrasına.

Parçalıyorum dalgaların karanlık gövdesini,
bir kulaç daha kaldı.
Bekle beni.

arkadslar 4 agustosta insancıl dergisinde forsa gibi adlı siisrim yayınlanacak..
bunu sizinle paylasmak ıstedim