Arkasokak
»
Çekinme Dön..!
 |
|
#1
25-01-2007, 03:18 PM
| ||||
| ||||
| Çekinme Dön..! Ben artık senin eşyalarını alıp da çekip gittiğin o evde oturuyorum. Senin odanı kendi odam yaptım. Duvardaki çerçeveyi unutmuşsun ve çiçeklerini sulamayı... Biliyorum, bu yaptığım delilik. Gecelerce konuk olduğum evin sahibi ve yokluğunun bekçisi olmak… Hiç de akıl karı değil. Şimdi soğuk duvarlarla dertleşiyorum, seninle seviştiğim teras katının kapısını kilitledim, oraya hiç girmiyorum. Sen, iki sokak öteye taşınmışsın ve çok şey unutmuşsun giderken. Beraber okuduğumuz kitabı bir köşeye atmışsın, sayfalar dağılmış ayak izlerine ve nazar değmiş geçen kış camın buğusuna çizdiğim gözlerine. Mutfağın yanık perdesi öylece duruyor, zaten o günden sonra hiç denemedim yemek yapmayı. Sabahları bildiğin gibi kahvaltıdan önce sigaraya gidiyor elim. Lanet olsun, ciğerlerim karardı sen hala dönmüyorsun. Biliyor musun ben yine yokluğuna içiyorum. Ama artık Ortaçgil çalmıyor bu evde. Türkülerin sesi iyice kısıldı. Asıl sen gidince öldü Mahsuni Şerif ve Pir Sultan daha dün asıldı. Geceleri uyuyamıyorum, yokluğunu avutmak zor. Pencereyi açıp şarkını dinletiyorum bu şehre. Hissediyorum, ruhun bana göç ediyor ama ne yaparsam yapayım sensizlik, bu evden gitmiyor. Sanki ne olur, bir gece de sen bana konuk olsan. Kadehi kaldırsak ay ışığına, yudumlasak ayrılığı, ve bitse bu ayrılık denen yalan. Farkında mısın bilmem, eylül geldi, ama sararmadı sonbahar. Oysa böylemiydi geçen güz, nerde şimdi altında güzelce ıslandığımız yağmurlar. Merak etme saksıdaki çiçeklerini suluyorum fakat yokluğun yeşeriyor durmadan. Sevgilim, ya sen bana dön ya da ben can verip çıkayım bu odadan. Olur da özünü özlersen birgün, bulamazsan bunca yıl büyüttüğün kendini, yani kayıpsan, firardaysan benim gibi; çekinme zile basmaktan, korkma, at adımını ve gir içeri. Sevgilim bu ev kokunla, hasretinle ve yokluğunla döşendi. Ne zaman istersen bu kapı hep açık olacak sana, çekinme dön.  Yolumuzu cehennemin sınırlarında kusuyoruz… Bu gece kimse bizi durduramaz. Dünyayı nefretin hüküm sürdüğü tarafa götürüyoruz. Herşeyi savunmasız bırakmak savaş sebebimiz. Göğüs gerdiğimiz katliamlar ve cinayetleri bitirdik, Ve tekrar ölüye döndük. Birkez daha saldırıyoruz, ve bir kez daha, Daha güçlü, Fethedip yolumuza devam ediyoruz! (Evil Has No Boundaries)  |
Düzenli Mod
