Küçükken söylediğim ilk yalanın etkisidir
Şimdik bu kadar büyük yalan söylememe neden olan
İlk okula gidiyordum
Öğretmen konuşuyordu
Kadına şiddet uygulamak kötü birşeydir diye
Sınıfa döndü
Sordu
Babanızın annenize vurduğunu gördünüz mü?
Meğerim o gün dünya kadın günüymüş
Ne bileyim
Benim kafam o kadar evrensel değildi o zamanlar
Çizgi film saatlerini biliyordum
Birde onların yayınlandığı saati söyleyebiliyordum
Evrensel dilimde
Bir dil biliyordum
O da çizgi filmlerdeki kahramanlarının ecnebi isimleriydi
Sınıfa büyük bir sessizlik hakim oldu
Bir çocuk buna cesaret edebilmişti
Ağlıyordu
Gözlerinden kan gibi
Kevser şarabı akıyordu tuzu ile
Evet dedi hıçkırarak
Kızarmış utanmış yüzüyle
Babam ben küçükken anneme bir tokat vurdu
Aah dedim lanet olsun
Lanet o babaya değildi
Kendime bile söyleyemedim
Benim annemde bir kez babam vurdu diye
Utandığım ,lanet ettiğim babam değildi
Annemdi
Çünkü o kadın tokatı yiyecek lanet değildi
İşte o gün bugündür dünyanın en büyük yalanıyım
Belki kandırdığım bir tek ben değil bütün tanıdıklarım
O gün doğruyu söyleyecek cesaretim yoktu
Çünkü annemi
O yaşama nedenini
O lanet tokatı yiyecek kadar aciz bulmamıştım
Benim bir annem vardı
Yani dünyamda bir tek varlık o
Siz bu mukaddesi çamura düşmekle kirli sanırsınız sandım
Utandım
O gün bugündür büyük bir yalanım
Belki sizide kandırdım
Üzür dilerim
Ama o gün doğruyu söyleyecek cesaretim yoktu
Küçücüktüm ,korkuyordum
Geceleri hep sağ yanımda uyuyordum
Çünkü sağ yanımda duvar vardı
Karanlıktan korkardım
Karanlıkta tokat vardı
Duvar nemliydi
Birazda pütürlü
Annemin o güzel yüzü gibi
Annemde hep nemliydi
Ya anlından teri akardı
ya da gözlerinden bir kaç damla acı yaşı
Hatalıyım
Özür dilerim
Sizlere dünyanın en kötü yalanını söyledim