Ne zaman dilimle islatmaya kalksam cumlelerimi ayazda kalip donuyorlar. Hic
biri gunes yuzu goremeden dilimin golgesine cekiliyor.

Gozlerimin ardinda gizli sakli bir yerden beynime vuruyorlar yazilmamis,
soylenmemis ayazda kalan cumlelerim.

Hep arka siralarda otururdum. Ben orda ogrendim sira sira dizmeyi
aklimdakileri. Aklimdakiler dilime carptiginda ya usurdum yada terlerdim.

Atesim cumlelerime vururdu.Soyleyecek ne cok soz kalmis yarim yamalak. Bazen
sikilir sessizlikten ayazda donmus cumlelerimi atese verir yakardim.

Cumlelerim yandikca ince ince sizlardi birilerinin kalbi.

Susmayi ogrendim ben, sustukca bildigim cumlelerimi unutmayi, unuttukca
yarim kalmayi, yarim kaldikca ayak ustu yasami atistirmayi ogrendim.

Ogrendikce buyumeyi, buyudukce kirilmayi, kirildikca susmayi.

Susa susa susamamayi ogrendim ama ben susmayi severdim.
Kim celdi cumlelerimin aklini da sustular.

Gunahi boynuna ama o saplamisti bicagi dilime. Butun cumlelerim kana
bulandi.

Butun guzel cumlelerim duzene yenik dustu. Sana. bana. bize. yenik dustu.
Sen yoksan... Bir daha doğmasın güneş Işıtmasın Dünyamı Bitmesin geceler,karanlıklar kalkmasın! Sen yoksan yanımda,yüzüm gülmesin! Bir daha esmesin rüzgar Söndürmek için ateşimi Yaş yerine kan aksın,gözlerimden Sen yoksan yanımda,başkasını görmesin..
__________________