Bu kadar zorlandığım ilk doğum günün bugün.. İlk kez ne yazacağımı bilmiyorum sana..
Ama birşeyler yazmazsam da bir daha fırsatım olmayabileceğinin farkındayım..
Her zaman sana -ya da kendime- yalnız olabileceğimi hissettirmeye çalıştım, denedim, yalnız olmaya çalıştım, olmadı..
Her uzaklaşmamızda yakınlaşmamız kesindi, ilk kez arkadaş baktığını gördüm, uzun zaman önceki kadar korktum..
Belli değil demiştim sana, gerçekten hiç belli değilmiş, bak sen gidiyorsun.. Ama şunu da farkettim ki gitmek değilmiş korkutan, yanında olduğunu hissedememek, bir daha elini tutamamak ihtimaliymiş..
Biliyorum, arada zor zamanlarım oldu, çok dayanılmaz birisi oldum zaman zaman.. Bunların benzerlerini de duydun önceden..
Ama birşeyler yapmam gerekiyor, ileride yanımda olmasını istediğim, beraber yaşlanmak istediğim insanı kaybetmemem gerekiyor.. İş ararken gelişmelere hiç bir zaman tam sevinemedim, seni arayamadım.. Playstation oynamaya çalıştım, sen olmadan olmadı..
Üniversite yıllarımız beraber geçti.. Bizimki daha da beraberdi, bir yılımız 5 yıl gibiydi, herşeyi beraber yaptık.. İş yıllarımda da yanımda olmanı istiyorum.. Sevindiğim olaylarla seni de sevindirmek, kızdığım olaylarla seni de kızdırmak istiyorum.. Çok özledim.. Seni seviyorum..

Doğum günün kutlu olsun, nice beraber yıllara..

alıntı