... ELDİVEN ...





Arenada bütün şovalyelerin aşık olduğu ve evlenmek istediği güzel prenses kral babasıyla birlikte oturuyor.Çevreleri genç ve yakışıklı şovalyelerle dolu, hepside bir küçük tebessüm için bekliyorlar.



Borazanlar çalınıyor ve aslanlar çıkıyor arenaya, kocaman yeleleri, gergin belleri, iri pençeleriyle kükreyerek dolaşıyorlar.



Prenses zarif ellerini saklayan uzun eldivenlerden birini çıkartıp kızgın aslanların arasına atıyor.



- kim eldivenimi alıp bana getirirse onunla evleneceğim.



Arenada müthiş bir sessizlik oluyor, bir anda herkesin gözleri yerde duran eldivene kilitleniyor.



Bir şovalye diğerlerinden ayrılıyor, taş merdivenleri ağır ağır inmeye başlıyor.parlak çizmelerinin çıkardığı adım sesleri tek tek duyuluyor.arenaya giriyor aslanlar hareketsiz ve şaşkın, bu cesur şovalyeye bakıyorlar, o hiç birine aldırmadan eldiveni alıyor.yine adım sesleriyle taş merdivenleri çınlatarak yukarı çıkıyor.



Eldiveni genç ve güzel prensesin kucağına bıraktıktan sonra, kendisine hayranlıkla dönen prensese bir kez bile bakmadan yürüyüp gidiyor ve arenada şovalyenin buz gibi sesi yankılanıyor :



“Tanrıyı ve insanları deneme prensesim, Tanrıyı ve insanları

deneme”