|
#1
| ||||
| ||||
| Birgün anne ve kızı bir yere gitmek için yola cıkarlar. Kısa yol olsun diye ormanı kullanırlar. Malesef yolu kaybolurlar. Bir zaman gezdikten sonra cok acıkkırlar ve yorulurlar. Artık aksam olmuştur. Anne kız bir kavak ağacının altına oturular. Anne ne yapacam diye düşünürken kavak ağacı: Meyvem olsa size veririm ama.. anne: ozaman sana yavrumu vereyim ben yemek bulamaya gideyim kızımı dallarında saklarmısın? kavak ağacı: tabii der anne tam giderken geri döner ve anne: ben sana kalbimide bırakayım nasıl anlayacaksın ana sevgisinden kavak ağacı: tamam tabi neden olmasın anne gece gider ve sabah yemek bulmuş gelir. sonra kavak ağacından ayrılırlar. ve derlerki ''Ogünden beri kavak ağacının yaprakları ana yüreği gibi titrer...'' ![]() ĢěĆę® mükemmeL deqiLim ama FarkLıyımm ßi oqLum oLana kadaR €n iyiSi ßenim ![]() ßiLgiyi aLip Su$mak oLmaz..! ßi te$eKküR + rep ( cokmu sizce ) teRaziye tıkLayıı veR gaRı ![]() |
|
#2
| ||||
| ||||
| eline sağlık |
|
#3
| ||||
| ||||
| emeğine sağlık paylaşım için sao... |