insanların mutluluğu aradıkları için aşık olduklarını sanmıorum.aşk,bana imkansıza ulaşma çabasıymıs gibi geliyor.erişilmez olana dokunmak için imkansızlıklar içinde debelenip durmak...

belki duymussunuzdur Yunan mitolojisinde Androginos adlı bir warlık wardır.işte bu Androginos bir tür insanmış.dört kollu,dört ayaklı,iki başlı olarak yaratılmıs,hem dişi hem erkek olan, her bakımdan kendine yeten bir insan...gel gör ki, bu mükemmel yaratığı tanrılar kıskanmıslar.kıldan ince bir testereyle dişi ile erkeği birbirinden ayırmıslar.Tanrılar onları ayırınca, dişi ile erkek ömürleri boyunca birbirlerini aramaya başlamışlar.işte onların buluştukları an aşk çıkarmış ortaya...

bu çok güzel ve romantik ama çok saçma.çünkü insan hiç bir zamn öyle bir yaratık olmadı.olmadığı için de aşk, imkansızı aramaktan başka bir şey deil.olmayacak bir düşün gerçekleşmesini hayal etmek...

What do I do to ignore them behind me?
Do I follow my instincts blindly?
Do I hide my pride from these bad dreams
And give in to sad thoughts that are maddening?
Do I sit here and try to stand it?
Or do I try to catch them red - handed?
Do I trust some and get fooled by phoniness,
Or do I trust nobody and live in loneliness?