 Geriye Kalan Sadece Geceymiş...
Gecenin zifiri karanlığından kara çalındı gözlerime
Oysa ben aydınlık bakardım senden yana
Şimde gecem gündüzüm kalmadı…sadece siyahım sana
Soğuk bir odayı bile ısıtırdı nefesin,ki nefesimle karıştığı an yangın çıkardı içimde.
Ellerimde birikmiş küllerden ibaretsin artık ömrümde…
Üflesem donarsın,
Bıraksam uçarsın,
Sen yanılgılarımın tam ortasındasın…
Yarım kalmışlık böyle bi’şey demek ki.Ve ıssız,ve yârsız…doğrultamıyormuşsun bedeni.
Gidene yas tutmak siyah giymek değil,karanlığın ta kendisiymiş…
Yalnızlığa dair kırık dökük mısralarım dışında,dairliğim kalmadı hayata.
Tat yok,koku yok,haz yok…bu kimsesizlik y(ç)ok bana!
Yıpratırken bu sensizlik aciz yüreğimi,hâlâ gözlerinde ufak bir ışık görme niyetindeyim.
Açsaydın,
Görecektin belki…
Sonsuz bekleyiş,
Sonsuz acılar üretmiş
Geriye kalan sadece geceymiş…
haramdı demek dudaklarının busesi... dilim haykırmasa bile sen gönül hecesi... |